10 februari 2011

Vandaag was het de beurt aan twee nieuwe Belgisch vrienden die wel een heel eigen stijl hebben ontwikkeld voor het vissen op deze rovers. De mannen zijn niet in het bezit van een boot en wilden daarom eens ervaren hoe deze techniek op het ruime sop toe te passen was.

Het motto bij deze mannen was "hoe lichter hoe beter" en dat was duidelijk herkenbaar aan deze specialistisch matererialen.

Utra dunne lijn, kleine haak, klein kunstaas (tot 3 a 4 cm) en lood tot 5 gram had de voorkeur voor deze specialisten. Hoe ik dit moest gaan toepassen bij windkracht 3-4 op het grote water  zou nog een hele uitdaging worden. We zijn gestart achter de dijk zodat we mooi uit de wind lagen en de Minn Kota (met spot Lock) zijn werk kon doen. We kond zo mooi om de boot heen werpen en de mannen peuterden naast de boot het taludje af. Het lichte vissen heeft hen al heel wat mooie vis opgeleverd en een foto van een roofblei van 74 cm en een snoekbaars van 83 waren het bewijs. Daarnaast werd er erg veel baars door de mannen gevangen. Het zenuwachtig trillen van de hengeltop was de kunst om de rovers te verleiden. Na ongeveer 15 minuten verplaatsten we ons over de richel en zochten zo verschillende diepten op. Verbazingwekkend was het om te zien dat er goed contact met de bodem was te houden. De vis had echter zijn eigen ideen over deze techniek en ware niet bijtlustig. Na ongeveer een uur voelde ik een kleine tik om mijn Fox dropshot 2,40 meter hengel maar kon niet aanslaan. Ik liet het shadje even rusten en "beng" een kleine snoekbaars vergreep zich aan de Gulp Alive.

De stroming begon ondertussen aan te trekken en tegen 10.30 uur hadden we nog maar twee vissen weten te vangen. De tweede was ongeveer 55 cm groot en gaf een prachtig sport op licht materiaal.

De mannen hadden totaal geen ervaring met vertikalen en daarom werd de keus gemaakt om deze techniek eens uit te proberen. De utra light materialen mochten zich als bijhengel gaan bewijzen en dit duurde niet lang. Gregory was de eerste die een snoekbaars wist te vangen op een "klein beestje" van 3 cm.

Vriend Lommers moest nog geduldig wachten op een aanbeet en deed zijn best om dat rare vertikalen onder de knie te krijgen. Het vertrouwen lag bij hem toch echt bij zijn eigen hengels en dat is natuurlijk goed te begrijpen.

Verderop op het kanaal werd een stek gekozen en de wind en stroming bracht ons in de perfecte postitie. Met 0.4 km/h wisten we tegen de stroom koers te houden en de lichte hengeltjes werden voorzien van 8 grams lood. Dankzij de dunne lijn kon er op een diepte van 11 meter worden gevist. Mijn vertikaal hengel werd verruild voor de dropshot met een Gulp. Een flinke tik op mijn hengel en een snelle reflex deed de Mega Bass Hedgehog doorbuigen waarna een prachtig dikke baars aan de oppervlakte verscheen. De vis was kogelrond en was 43 cm lang.

De Belgische vrienden hadden de smaak te pakken en ook bij het driften werd door hun menig visje gevangen. Het was vooral passief vissen wat de vis tot aanbijten deed verleiden. Eindelijk was het ook de beurt aan Kim Lommers die zijn eerste snoekbaars haakte.

De vis bleef lekker lang vechten en het plezier was daarom groot. Tegen drie uur begon het helaas te regen en het laatste uur werden we dan ook helemaal nat. De vis liet zich goed vangen en zo wisten we de dag af te sluiten met 29 snoekbaarzen, 8 baarzen en een bot.

Erik Stobbe