2 juli 2011

Vrijdag een dagje verlof genomen want de vakantie komt eraan en de motivatie ontbreekt. Lekker vissen is het moto en dus als een speer de rivier op. De laatste visdagen waren erbarmelijk slecht dus kon ik wel van visgeweld op mijn stokje gebruiken.

Er moest een sleutel geregeld worden bij een betaalde trailerhelling dus ik zat pas laat op het water. Het is 100 kilometer rijden dus wil ik graag onafhangelijk het water op kunnen en gaan en staan waar ik wil. Deze mensen hebben de zaken goed voor elkaar en dat is een fijn idee.

De voorspelling waren gunstig, echt Hollands weer met af en toe een bui, dan weer het zonnetje, 19 a 20 graden en een stevige bries. Er stond een lekkere stroming op de rivier en ik zat me eigenlijk te bedenken dat er niets meer mis kon gaan. De eerste kribvak was rustig en twee visjes pakten gretig de shad.

Het volgende kribvak werd een gekkenhuis. Aanbeet na aanbeet en vis na vis kwamen naar de oppervlakte. De ene beet nog mooier dan de ander en ik dacht in dromenland te zitten. Binnen twee uur stond de teller op bijna 30 vissen waarvan een mooie hoge zestiger. Morgen zou ik met gasten hier gaan vissen dus heb ik de stek verder met rust gelaten. In de middag vielen de aanbeten wat terug omdat de stroom afnam. Het was echter dolle pret en mijn pols had het behoorlijk slecht. Het was bijna aan het einde van de dag dat een mooie vis van 76 de vertrouwde culprit pakte. Wat een heerlijke massiefe vis maar jammergenoeg geen foto.

Tegen zes uur ben ik opgehouden met een geweldig aantal vissen. De teller bleef op 52 stuks steken. Twee hoge zestigers en een kneiter als toppers! Onderweg naar huis belde John op om te vragen hoe het was gegaan. Hij is er helemaal klaar voor en nu maar het beste hopen voor morgen.

Om 06.45 uur stond ik dan weer bij dezelfde helling en John stond met zijn zoon al klaar. Maurits had nog nooit een snoekbaars gevangen en dat moest vandaag gaan veranderen. Hij was bijzonder gespannen maar lette goed op de aanwijzingen en ging snel met de dropshot aan de slag. Vertikalen is toch best lastig voor het eerst op de rivier. Vlak bij onze eerste stek lag nog een bootje en deze drifte voorzichtig met de stroom mee. Wij lagen iets verder en meteen knalde de eerste snoekbaars op mijn vertikaalhengel. John en Maurits wilden eerst gaan dropshotten. Na 10 vissen op de vertikaal waren de heren het zat. Taktiek moest worden veranderd want dit kon natuurlijk niet. Voor John duurde het niet lang of de eerste vis werd ook gevangen maar nu Maurits nog.

Al vroeg in de ochtend knalde er opnieuw een dikke kneiter op mijn Riple Shad van Berkley. Een prachtige vis van 75 cm had de shad bijna ingeslikt. De vis was dik en volgevreten. Tussen de stenen was het springen van het jonge broed goed zichtbaar. De vis komt hier niets te kort.

Nadat Maurits een stukje priveles op de punt van de boot had gehad kreeg hij de vertikaalslag in de gaten. Maurits zat naast mij en kon gelijktijdig de beweging nadoen van het verikalen. Een vlinke tik op de tok verraadde de aanbeet maar helaas vergat Maurits aan te slaan. In iedergeval was het hem nu helemaal duidelijk wat er moest gebeuren. Eerst werd het staartje van zijn shad er nog afgehapt maar na 10 x misslaan was het dan eindelijk raak en stond de hengel krom.

Vrijwel gelijktijdig klapte deze mooie dikke zestiger nog op de haak en ook vandaag vlogen de aantallen weer omhoog. Maurits had de smaak ondertussen te pakken want ook zijn tweede, derde en vierde vis kwam aan boord. Pa was echter nog iets beter en zoonlief liet het er niet bij zitten. Tegen het einde van de dag werd nog een mooi vis van 57 cm gevangen en die had papa nog niet gezien.

Trots op de foto en pa had het nakijken totdat....

......er zicht nog een 61 cm vis voor hem meldde. De missie was geslaagd en Maurits pakt het sportief op. Ook vandaag was het weer een topdag met uiteindelijk 56 snoekbaarzen en 3 baarzen. Vele mooie vissen en prachtig weer met een goed gezelschap. Wat wil je nog meer!

Erik Stobbe.